Een driftbui is een plotselinge en vaak hevige emotionele en/of fysieke uitbarsting. Het ene moment ben je bijvoorbeeld heerlijk aan het eten in een restaurant,  het volgende moment is hij aan het jammeren, janken en schreeuwen omdat zijn rietje is gebogen. Kinderen tussen de leeftijd van 1 tot 3 zijn vooral zeer gevoelig voor frustraties. Kinderen willen je meestal niet manipuleren of pesten met het houden van een driftbui. Het is dus meestal een reactie uit frustratie. Peuters kunnen veel woorden begrijpen maar zijn beperkt om deze woorden terug te produceren. Wanneer kinderen moeite hebben met zich (emotioneel) uit te drukken stijgt hun frustratie.

Wat kun je eraan doen?

1. Houd je hoofd koel!
Makkelijker gezegd dan gedaan, een driftbui is niet prettig. Naast schoppen, schreeuwen en op de vloer slaan, kan je peuter nog met spullen gaan gooien, slaan, en zijn adem inhouden tot hij blauw ziet. Hoewel het er allemaal dramatisch uitziet, is zelfs adem inhouden een normaal gedrag voor een kindje dat een woedeaanval heeft. Wanneer je kindje een driftbui krijgt, is hij niet in staat om te redeneren en te luisteren, en zal negatief reageren op geschreeuw of bedreigingen. Het beste dat je als ouder dan kunt doen is te gaan zitten en wachten tot het overwaait. In het algemeen is het advies om in de buurt te blijven omdat de storm van emoties die je kindje doormaakt beangstigend voor hem kan zijn. Als je als ouder gefrustreerd raakt is het beter om de ruimte te verlaten en na een paar minuten terug te komen, zodra je kindje gestopt is met huilen. Door zelf rustig te blijven help je je kindje weer rustig te worden. Er zijn verschillende manieren om hiermee om te gaan. Met vallen en opstaan leer je de aanpak die bij jou kindje werkt. Je kindje krijgt een driftbui? Dan kan je hem bijvoorbeeld omhelzen en troosten. Als je kindje dit als beloning ervaart kan je kiezen om je kindje tijdens een driftbui te negeren en als je kindje volledig gekalmeerd is te omhelzen. Je kan je kindje na een driftbui ook een oordeelkundig time-out geven. Welke manier je ook kiest, vergeet niet dat je op driftbuien altijd consistent moet reageren.

2. Vergeet niet dat JIJ de volwassene bent.
Het maakt niet uit hoe lang een driftbui aanhoudt, het belangrijkste is dat je niet toegeeft aan onredelijke eisen of dat je probeert te onderhandelen met je schreeuwende peuter. Het is zo verleidelijk om in het openbaar deze manieren te gebruiken om de driftbui bij je kindje te beëindigen. Probeer niet bezig te zijn wat anderen denken. Weet dat iedereen die een ouder is er eerder of later mee te maken krijgt. Door toe te geven, leer jij je kindje dat gooien met spullen een goede manier is om zijn zin af te dwingen, en zo schep je een negatief voorbeeld voor toekomstige conflicten. Ook kinderen voelen zich tijdens driftbuien bang omdat ze geen controle hebben. Het laatste wat je kindje nodig heeft is het gevoel krijgen dat jij geen controle over jullie beiden hebt. Als de uitbarsting van je kindje zodanig serieus wordt dat hij andere mensen of dieren pijn doet, pak hem dan op en draag hem naar een veilige plaats. Vertel hem waarom hij daar is, en laat hem weten dat je bij hem blijft tot hij rustig is. Als je in een openbare plaats bent en je kindje krijgt een driftbui, dan is de beste manier om samen met je kindje te vertrekken en te wachten tot hij gekalmeerd is.

3. Ga spaarzaam om met Time-outs.
Afhankelijk van het kind, of jouw manier van opvoeden, kun je hem met behulp van een time-out af en toe hem helpen. zo kan hij zijn gedrag beter leren beheersen tijdens een driftbui. De aanbevolen leeftijd voor een time-out is pas vanaf 18 maanden. Een time-out kan een handig middel zijn wanneer je kindje een zeer intensieve driftbui heeft, en wanneer alle andere technieken niet werken. Je kindje in een rustige of beter nog een saaie plek voor een korte periode plaatsen (reken ongeveer een minuut per jaar van zijn leeftijd) kan een goede les zijn voor je kindje. Zo kan hij leren om zichzelf te kalmeren. Leg altijd uit wat je doet (“Je gaat naar een time-out plek, zodat je kunt kalmeren en mama gaat  daar staan of zitten”) en laat je kindje altijd weten dat het geen straf is. Als hij weigert om te blijven in de time-out plaats, plaats hem gewoon  terug in de ruimte op een stevige maar zeer rustige manier. Laat je niet gek maken, een kind kan misschien wel 20 keer proberen voordat hij doorheeft dat zijn eigen aanpak niet gaat werken.Voor jullie veiligheid is het belangrijk dat je als ouder zorgt dat je kindje veilig is en er geen interactie/aandacht is tussen jullie tijdens de time-out.

4. Praat na een driftbui met je kindje.
Als de driftbui voorbij is, houd je kindje dantegen je aan en praat met hem over wat er gebeurt is. Bespreek de driftbui met eenvoudige woorden, en het erken de frustratie van je kindje. Bagatelliseer zijn probleem nooit! Help je kindje zijn gevoelens onder woorden te brengen door bijvoorbeeld “je was erg boos op mama, nadat ik je vroeg om je eten op te eten” Laat hem zien dat als hij zijn frustratie in woorden gaat uitdrukken, hij een beter resultaat zal bereiken. Je kunt je kindje hiermee helpen door bijvoorbeeld te zeggen “Het spijt me dat ik je niet begreep. Nu je niet schreeuwt, weet ik wat je wilt.” Je hoeft het hier niet mee eens te zijn, maar je kut nu wel op een rustige manier uitleggen waarom jij dit niet wilt.

5. Laat je kind weten dat je van hem houdt.
Zodra je kind rustig is en je een kans krijgt te praten over de driftbui, geef je je kindje een snelle knuffel en vertel hem dat je van hem houd. Het is heel belangrijk je kindje te belonen als hij weer rustig is en over de driftbui wil te praten.

6. Probeer aanleidingen voor driftbui te vermijden.
Probeer te achterhalen wat aanleidingen zijn voor je kindje om een driftbui te krijgen. Zodra je dat weet, plan dan om om de aanleidingen heen. Als je kindje gevoeliger wordt voor driftbuien, als hij honger heeft, zorg dat je altijd eten bij je hebt. Als hij gevoeliger is voor driftbuien, bijvoorbeeld in de namiddagen, zorg dan dat je ‘s ochtends je activiteiten inplant. Als je kindje problemen heeft met de overgang van een activiteit naar de andere, geef dan op voorhand aan dat deze gaat plaatsvinden zodat hij voorbereid is op de verandering. Vertel bijvoorbeeld dat je kindje over 10 minuten de speeltuin gaat verlaten, herhaal dit na 5 minuten etc. Als je een driftbui voelt aankomen, probeer je kindje af te leiden door van locatie te veranderen, het geven van een speelgoedje, of iets te doen dat hij niet verwacht zoals het maken van een gek gezicht of te wijzen naar een vogel. Weet dat je peuter steeds zelfstandiger wordt, dus als het mogelijk is bied je jouw peuter keuzes aan. Niemand heeft het graag dat hij verteld wordt wat te doen, en al helemaal niet de hele de dag door. “Wil je mais of worteltjes?” in plaats van “Eet je bord leeg”. Keuzes geeft een peuter het gevoel dat hij controle heeft. Controleer hoe vaak je “NEE” zegt. Als je merkt dat je het woord nee vaak gebruikt, geeft dit waarschijnlijk onnodige stress op jullie relatie. Probeer wat losser te worden en kies je gevechten heel bewust. Want als je een strijd aan gaat, dan moet je deze doorzetten en “winnen”. En de hele dag strijden wekt alleen maar frustraties op, zowel bij jou als bij je peuter.

7. Let op tekenen van oververmoeidheid.
Hoewel dagelijkse driftbuien voor peuters volkomen normaal zijn, is het slim om je peuter goed te blijven observeren en mogelijke problemen voor te zijn. Is er onrust in de familie? Hebben jullie een extreem drukke of moeilijke periode achter de rug? Is er tussen jullie ouders spanning? Al deze gebeurtenissen kunnen extra driftbuien uitlokken. Als de driftbuien van je kindje overdreven lijken en altijd heel intens zijn (zo erg dat hij zichzelf of anderen pijn doet), zoek dan hulp. Je huisarts, kinderpsycholoog of kindercoach kan je helpen.

8.  Behandel je kindje serieus, communiceer op een volwassen manier maar met makkelijke woorden.
Het klinkt vreemd, maar het laatste waar je kindje op zit te wachten is om als kind behandeld te worden. Kinderen willen serieus genomen worden. Zodra je met een hoge stem gaat praten, of te kinderachtig overkomt dan voelen kinderen zich al snel niet serieus genomen. Dit kun je makkelijk bereiken door een volwassen gesprek met je peuter aan te gaan, maar dan zonder woorden die hij niet kan begrijpen. Een meer volwassen gesprek geeft je peuter het idee dat je hem ziet als iemand die er toe doet, iemand die serieus wordt genomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *