Peuters zijn volledig afhankelijk van volwassenen, voor het krijgen van bijvoorbeeld eten, drinken, geborgenheid, liefde. Daarom proberen ze zoveel mogelijk aandacht te krijgen van een volwassene, zodat ze alles krijgen wat ze (denken) nodig (te) hebben.  Zeuren, door in hogere en hogere tonen te jengelen, is de uiting van een peuter die zich machteloos voelt en probeert aandacht van een volwassene af te dwingen.
Peuters weten vaak niet hoe ze zich op een andere manier kunnen uit drukken. Ze raken gemakkelijk gefrustreerd en beginnen dan met zeuren.
Daarom is het zo belangrijk dat peuters zichzelf op een andere wijze leren uitdrukken. Voor ouders is het goed om te weten dat des te meer resultaten jouw peuter bereikt met zeuren, hoe groter de kans is dat je peuter zeuren als een effectieve manier van communiceren gaat gebruiken.

Hoe stop je het?

Definiëren.
Zorg ervoor dat jouw peuter weet waar jij het over hebt: volwassenen nemen vaak aan dat peuters weten wat zeuren is en dat ze beseffen hoe vreselijk het klinkt, maar dat is niet altijd  het geval. Attendeer je peuter dat hij zeurt en vraag hem zijn vaste stem te gebruiken. Als je peuter problemen heeft met het verschil te horen, kopieer je peuter dan zonder hem uit te lachen of te kwetsen. Je kan hier ook poppen voor gebruiken (rollenspel) om de wisselwerking van een zeurende peuter en zijn geërgerde ouders uit te leggen. Je kan ook je eigen peuter filmen, midden in een zeurbui/tantrum en tijdens een “normaal” gesprek. Als je peuter dan in een goede stemming is kan je beide afspelen en praten over wat je hoort. Je kan je peuter bijvoorbeeld uitleggen dat als hij zeurt het onaangenaam klinkt voor volwassene en dat mensen dan stoppen met luisteren. Oefen samen met het gebruik van “normale” en onaanvaardbaar stemmen.

Erken de behoefte van je kind om aandacht te krijgen.
Peuters gaan vaak zeuren als ze geen aandacht van hun ouders kunnen krijgen. Daarom beginnen peuters vaak met zeuren als je bijvoorbeeld met een vriend aan het praten bent, kookt, belt of tv kijkt. Kortom, elke keer als je je concentreert op iets anders en je peuter heeft je nodig (of denkt dat hij je nodig heeft) gaat hij je aandacht proberen af te dwingen met zeuren. Wanneer je peuter iets vraagt op een prettige manier, probeer dan direct te reageren. Als je niet in de gelegenheid bent om meteen te reageren, neem dan een seconde om zijn verzoek te erkennen en hem een schatting te geven wanneer je wel tijd hebt om hem te helpen. Bijvoorbeeld “Schatje, ik weet dat je meer sap wil. Wacht een minuut totdat ik de boodschappen in de keuken heb gezet.” Zorg er wel voor dat het wachten realistisch is:
Tip! Je kan van een kind verwachten zoveel geduld te hebben als zijn leeftijd in minuten. En vergeet hem niet te belonen als je peuter erin geslaagd is om te wachten.

Toon je peuter een betere manier om het probleem aan te pakken.
Soms zeuren peuters omdat ze hun gevoel niet kunnen uiten. Help je peuter met het identificeren van zijn/haar emotie. Bijvoorbeeld: “Ik zie dat je boos bent. Is dat omdat ik op dit moment niet met jou naar het park ga?” Probeer een gesprek op gang te brengen. Peuters werken hard aan hun communicatieve vaardigheden en kunnen daarom gefrustreerd raken als ze niet het woord kunnen vinden om zich te uiten. Wat kan helpen is je peuter voor deze woorden eenvoudig gebarentaal  aan te leren, dit resulteert vaak in minder driftbuien en zeurderig gedrag. Gebarentaal kan ook helpen bij kleuters om hun punt te maken als ze moeite hebben met de juiste woorden te vinden. Zelfs wanneer de manier van vragen van je peuter onredelijk is, is het heel belangrijk om je peuter te laten weten dat hij niet zal krijgen wat hij wil omdat de manier waarop hij de vraag stelde onaanvaardbaar is. Het is niet aan te raden iets zeggen als: “Ik kan je niet begrijpen als je zo praat. Gebruik je normale stem eens ” Reageer zelf niet overstuur, want dan wordt het gedrag alleen maar erger. Sommige kinderen reageren beter op visuele handelingen. Probeer je handen over je oren te houden en uit te beelden dat het zeuren je pijn doet.

Vermijd triggers.
Kinderen worden vaak chagrijnig en gaan zeuren als ze honger hebben of moe zijn. Een hongerige peuter meenemen met boodschappen doen en verwachten dat hij de koekjes niet mag eten is het zelfde als een nieuw speeltje op tafel te zetten en je peuter vertellen dat hij er niet mag mee spelen tot hij jarig is. Zorg dat je peuter geen honger heeft of neem eten mee (snacks) die hij onderweg naar de winkel of tijdens het winkelen kan eten. Hou rekening met zijn dutjes als je  boodschappen gaat doen of bij leuke uitjes. Dit zal jullie leven makkelijker maken.

Regeer consequent.
Geef geen grens aan je peuter als je deze grens niet vasthoud zodra je peuter gaat zeuren. Zeg en doe hetzelfde, elke keer weer, geef niet toe. Net zo belangrijk is het consequent ‘niet reageren’ op een zeurende toon: Als je peuter gebruik maakt van zijn “normale” stem, direct reageren, zodat je peuter leert dat dit is wat wel werkt.

Blijf verbonden.
Als ouder wil je dat je peuter weet dat hij aandacht kan krijgen zonder te hoeven zeuren. Dus zorg ervoor dat je regelmatig samen een verhaal leest, puzzelt of gewoon plezier maakt. Raak je peuter veelvuldig liefkozend aan, geef hem veel knuffels, en beloon hem als hij zich goed gedraagt​​.

Probeer af te leiden.
Peuters beschikken over het algemeen over weinig communicatieve vaardigheden. Dus ongeveer alles, bijvoorbeeld niet voldoende speelgoed op de mat, te veel kinderen in een kamer, of te veel of te weinig sap in een beker kan leiden tot zeuren. Soms is de enige uitweg als ouder om je peuter af te leiden voordat het gezeur begint.

Niet reageren als je peuter’s gezeur overgaat in een driftbui.
Houd als ouder altijd het hoofd koel, ongeacht wat er gebeurt. Maak het niet erger of geef niet toe, zelfs als het gevolg zou zijn dat het vervelende zeuren niet ophoud. Als je wel toegeeft zul je op de lange termijn de prijs ervoor betalen: nog meer en intensiever zeuren.

Peuters die zeuren krijgen hun zin, dit is toch het laatste dat je als ouder je peuter wil leren…